شلوغي كارهاي روزمره، تماسها، مراجعات، ماموريتها و سفرهاي اداري و تجاري فرصتي براي اين نوع فكر كردن نمي گذارد.

كدام نوع؟ خب! اين يكي كمي فرق دارد. فكر كردن داريم تا فكر كردن! به اندازه يك فنجان قهوه يا چاي بيشتر وقت نمي گيرد! تضمين ميكنم! كافيست آرام بنشيني و ذهنت را از هر دغدغه و فكر ديگري خالي كني! نمي خواهد ريلكسيشن يا مديتيشن بلد باشي! كافيست يادت نرفته باشد، خودت براي خودت كسي هستي! كافيست يادت مانده باشد به خودت اهميت بدهي. لازم هم نيست خيلي كتابهاي آنتوني رابينز و شركا را خوانده باشي! ذهنت راهش را پيدا ميكند. به همين سادگي! آرام بنشين و به امور روزمره ات فكر نكن! كمي در خودت فرو برو! و ذهنت را بسپر به روياهايت! نداري! مگر ميشود!

اگر رويايي نداري، خيلي كارها بايد انجام بدهيم! داري! حتما داري. يكجايي هست! ته ذهنت! كمي بايستي دنبالش بگردي! روياي كسي كه هميشه ميخواستي، باشي! شغلي كه داشته باشي! زندگي! خانواده! آينده!….! آها! خب مثل اينكه راه افتادي!

خب! قبل از اينكه بخواهم بگردم لابلاي اينهمه روياي رنگ و وارنگ پيدايت كنم! بگذار بگويم، همه روياهايت مال خودت! من فقط با روياي شغلي كه ميخواستي داشته باشي كار دارم! كاري كه مال خودت است! همان تمثيل باستاني «آقاي خودم، نوكر خودم»! همان يكي بكار ميآيد! هر چه هست روياي شماست!حالا يك رويا داري! ميشود از آن آينده را ساخت! شك نكن! ميشود . شايد كمي تراش لازم داشته باشد! با تلاش آنقدر تراشش بده كه ممكن بشود!

فرصت داشتن اين ده دقيقه، براي همه ما بارها پيش آمده! اگر بدانيم لحظه ها و روزهايي كه ميگذرد ، تنها سرمايه واقعي ماست، حتما دم دست ترين ده دقيقه زندگيمان را غنيمت مي شمريم و براي خودمان به روياهايمان، راهي كه ميرويم، آينده اي كه داريم ميسازيم، واتفاقاتي كه دوروبرمان ميافتد فكر ميكنيم!

اصلا يك كار بهتر! بيائيد هر روز ده دقيقه به خودمان افتخار بدهيم و فقط به خودمان فكر كنيم، مرور كنيم و به اوضاع مسلط شويم! كمي به خودمان برسيم و با خودمان مهربانتر باشيم!

بعدا بيشتر خواهيم گفت! تازه اول راه است! براي اينكه براي خود كسب و كاري دست و پا كنيد، لاز م است ياد بگيريد چطور هر وقت اراده كرديد بتوانيد براي خودتان ده دقيقه وقت بگذاريد! فعلا همين ده دقيقه اول را در يابيد!